باخواني يک پيروزي(1)

محمود صالحي در خيابان هاي تهران

11 ارديبهشت 86، مراسم روزجهاني کارگر- تهران

صدها کارگر در حاليکه فرياد مي زدند"محمود صالحي آزاد بايد گردد" خواستار آزادي محمود صالحي شدند. وقتي جمعيت از ورزشگاه شيرودي خارج شد، در حاليکه اين شعار را تکرار مي کرديم نگاهم به پارچه نوشت بزرگي افتاد که روي پل هوايي نصب شده بود، "کارگر زنداني محمود صالحي آزاد بايد گردد" از اين پيروزي احساس خوشحالي مي کردم! اکنون خواست آزادي محمود به خيابان هاي تهران کشيده شده بود.

يادم مي آيد که در يادداشتي درباره ي محمود صالحي در همين وبلاگ و چند روز پيش از مراسم نوشته بودم: "محمود صالحي از فعالين کارگري است که سنت برگزاري مراسم مستقل اول ماه مه را در بدترين شرايط در کردستان زنده نگاه داشته است. به عبارت بهتر نام محمود صالحي با برگزاري مراسم مستقل  روز کارگر در ايران گره خورده است. او اثبات کرده است که به برگزاري مراسم اول ماه مه در کوهستان هاي کردستان و در اطراف شهرها يا در سالن هاي سربسته رضايت نمي دهد و خواستار کشيده شدن اين مراسم به خيابان هاست. جايي که توده هاي بي شمار کارگر مي توانند به شيوه اي راديکال به بيان خواسته هاشان بپردازند. امسال جنبش کارگري و متحدانش مراسم اول مه را نه فقط در کردستان بلکه در گوشه گوشه ي ايران برگزار خواهند کرد و شعار  آزادي محمود صالحي را سر خواهند داد و تاکيد خواهند کرد که با ايجاد صف همبستگي طبقاتي ونيروي مبارزه متحدانه محمود صالحي از زندان آزاد مي شود." به نظر قابل پيش بيني مي رسيد که محمود صالحي اين زبان گويا و راديکال طبقه ي کارگر ايران و مردم کردستان که سنت برگزاري علني مراسم روزجهاني کارگر را زنده نگه داشته است از مراسم 1may امسال حذف ناشدني است.

اين در شرايطي است که دوخردادي ها از هم اکنون مشغول جوسازي هستند تا مردم را به شرکت در انتخابات مجلس ترغيب کنند، به صورت متقابل جناح ديگر حکومت هم شروع به فعاليت کرده است. فکر مي کنم از همين حالا بايد تاکيد کنيم که مساله ي جنبش کارگري انتخاب بين آلترناتيوهاي بد و بدتر حکومت اسلامي و بورژوازي نيست. جنبش کارگري انتخاب خودش را کرده است! انتخاب ما محمود صالحي است! اين را در خيابان هاي تهران فرياد کشيده ايم و خواهيم کشيد!